Polityka makroostrożnościowa w Unii Europejskiej wobec instytucji ważnych systemowo

Słowa kluczowe: polityka makroostrożnościowa, instytucje ważne systemowo, bufory kapitałowe, MREL, TLAC

Abstrakt

Polityka makroostrożnościowa wprowadzona regulacjami bazylejskimi po globalnym kryzysie finansowym ma charakter prewencyjny, chociaż obejmuje swym zakresem szereg rozwiązań instytucjonalnych i instrumentalnych, służących zapobieganiu materializacji ryzyka systemowego. Analiza tych rozwiązań została powiązana w opracowaniu z ich ukierunkowaniem na finansowe instytucje ważne systemowo (SIFIs), działające w Unii Europejskiej. Wskazuje się w nim, że wprowadzone do polityki makroostrożnościowej rozwiązania instytucjonalne i instrumentalne zwiększają znacznie dyscyplinę regulacyjną w systemie finansowym współczesnej gospodarki, nie zawsze natomiast są przejrzyste, a ich skuteczność ograniczona, z uwagi na właściwości ryzyka systemowego. Rozproszenie regulacyjne obserwuje sie również w Unii Europejskiej w odniesieniu do finansowych instytucji ważnych systemowo. Wzmacnia ono argumenty na rzecz tezy o niskiej skuteczności polityki makroostrożnościowej w dyscyplinowaniu stabilizującej roli SIFIs w systemie finansowym gospodarki globalnej.

Downloads

Download data is not yet available.
Opublikowane
2020-12-14
Jak cytować
Nocoń, A., & Pyka, I. (2020). Polityka makroostrożnościowa w Unii Europejskiej wobec instytucji ważnych systemowo. Zeszyty Naukowe SGGW, Polityki Europejskie, Finanse I Marketing, (24(73), 189-204. https://doi.org/10.22630/PEFIM.2020.24.73.37