Dylematy systemu finansowania polityki edukacyjnej państwa w kontekście I i II okresu programowania UE

Abstrakt

Członkostwo Polski w UE oznacza, że system edukacyjny naszego państwa powinien z jednej strony sprzyjaż implementacji gospodarki opartej na wiedzy (inwestycje w przyszłość pokoleń/wspieranie innowacji), a z drugiej wspierać działania mające na celu ograniczanie skali bezrobocia, które pozostaje w ścisłym związku ze sferą ubóstwa obywateli (inwestycje w teraźniejszość/wyrównywanie dochodów).Przyznane Polsce środki z funduszy strukturalnych w II okresie programowania UE mają wspomóc realizację powyższych oczekiwań cywilizacyjnych. Obsługa tych środków napotyka jednak na wiele problemów. Artykuł poświęcony jest analizie dylematów systemu finansowania polityki edukacyjnej państwa ze środków UE, tj.:1.dylematu odmiennej koncepcji obsługi środków unijnych przez płatnika (Ministerstwo Finansów) i Instytucji Zarządzających (np. w PO KL), 2.dylematu rozbieżności w ocenie zasadności skierowanych do dofinansowania projektów pomiędzy oceniającymi (asesorzy i eksperci Ministerstwa Rozwoju Regionalnego a ocenianymi (projektodawcy), 3.dylematu nierównowagi popytu i podaży w zakresie zainteresowania beneficjentów ostatecznych proponowanymi im formami wsparcia unijnego

Downloads

Download data is not yet available.
Opublikowane
2009-12-30
Jak cytować
Kowalska, I. (2009). Dylematy systemu finansowania polityki edukacyjnej państwa w kontekście I i II okresu programowania UE. Zeszyty Naukowe SGGW, Polityki Europejskie, Finanse I Marketing, (2(51), 83-93. Pobrano z https://pefim.sggw.pl/article/view/4423

Inne teksty tego samego autora